"Kuntug'mish" dostonini o'qib chiqqanimdan keyin uzoq vaqt o'ylab yurdim. Nega? Chunki unda faqat sevgi emas, oilaning qadri haqida gap boradi.
Kuntug'mish shahzoda. Unga hamma narsa tayyor, lekin u sevgan qizi uchun hammasini tashlab ketadi. Yo'lda cho'lning jaziramasi, ochlik, ajdarho, zolim Buvraxon uni kutadi. Shu sinovlarda u Xolbekani bir lahza ham tashlab ketmaydi.
Eng og'ir joyi Azbarxo'janing xiyonati. Kuntug'mishga do'st bo'lib ko'ringan odam uni xotini va go'dak o'g'illaridan ajratadi. Bu joyni o'qiganda xiyonat dushmanlikdan ham og'irroq ekanini tushundim.
Oxirida Kuntug'mish oilasi bilan topishadi, Gurkiboy va Mohiboy esa ulg'ayib, ota-onasining munosib farzandlari bo'lishadi. Buvraxon ham haqiqatni bilgach, xiyonatkorni jazolaydi.
Bu dostondan men sabr va ishonchni o'rgandim: oila uchun kurashgan inson hech qachon yutqazmaydi.
Bo‘sh qoldirsangiz “Anonim” deb ko‘rsatiladi.
Bo‘sh qoldirsangiz “Anonim” deb ko‘rsatiladi.